Shloka 4
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
वयं हि तान् कुरून् हत्वा ज्ञातींश्व सुहददोडपि वा । अवाकु्शीर्षा: पतिष्यामो नरके नात्र संशय:
vayaṁ hi tān kurūn hatvā jñātīnś ca suhṛdo 'pi vā | avāk-śīrṣāḥ patiṣyāmo narake nātra saṁśayaḥ ||
หากเราสังหารเหล่ากุรุ—ซึ่งเป็นญาติของเราเองและแม้แต่ผู้หวังดีต่อเรา—เราย่อมตกสู่นรกอย่างแน่นอน พลัดตกลงไปทั้งศีรษะคว่ำหน้า; ไม่มีข้อสงสัยในเรื่องนี้
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic fear that violence against one’s own relatives and benefactors is morally ruinous; even a ‘just’ objective can become tainted when achieved through kin-slaying, leading to grave karmic consequences.
Yudhiṣṭhira expresses remorse and apprehension: contemplating the killing of the Kurus—his own family and allies—he concludes that such an act would inevitably bring downfall into hell, underscoring his inner conflict about war and righteousness.