Shloka 28
Adhyāya 60: Dāna vs. Yajña—Royal Giving, Protection, and Karmic Share
प्रयच्छते य: कपिलां सवत्सां कांस्योपदोहां कनकाग्रशृंगीम् । तैस्तैर्गुणै: कामदुहास्य भूत्वा नरं प्रदातारमुपैति सा गौ:
prayacchate yaḥ kapilāṃ savatsāṃ kāṃsyopadohāṃ kanakāgraśṛṅgīm | taistair guṇaiḥ kāmaduhāsyabhūtvā naraṃ pradātāramupaiti sā gauḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ผู้ใดถวายทานโคสีคปิลา (สีน้ำตาลแดง) พร้อมลูกโค มีภาชนะรีดน้ำนมทำด้วยโลหะสำริด และปลายเขาเคลือบทองคำ โคนั้นย่อมมีคุณสมบัติเหล่านั้นเอง กลายเป็นกามธนูและกลับมาสู่ผู้ให้เป็นผลแห่งทาน
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches dāna-dharma: a gift offered with completeness and auspicious attributes (cow with calf, proper vessel, honored adornment) yields corresponding merit, returning to the donor as sustained welfare—symbolized by the cow becoming a kāmaduhā (wish-fulfiller).
Vaiśampāyana describes the fruit of donating a specially qualified cow. The act of giving is portrayed as generating a tangible, beneficent result: the donated cow ‘comes’ to the giver in effect, as a source of desired benefits, i.e., the karmic and ethical reward of the charity.