Shloka 24
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
धनोत्सर्गेडपि च कृते न त्वां क्रोध: प्रधर्षयत्
dhanotsarge 'pi ca kṛte na tvāṁ krodhaḥ pradharṣayat | prītyarthaṁ tava caitan me svargasaṁdarśanaṁ kṛtam ||
แม้เมื่อข้าพเจ้าเริ่มริบเอาทรัพย์ของท่าน ความโกรธก็มิได้ครอบงำท่านเลย ข้อนี้เองทำให้ข้าพเจ้าปลื้มปีติในท่านยิ่งนัก เพราะฉะนั้น โอ้พระราชา ผู้เป็นจอมแห่งมนุษย์ ข้าพเจ้าจึงให้ท่านพร้อมด้วยมเหสีได้เห็นสวรรค์ในป่าแห่งนี้ เพียงเพื่อให้ท่านพอพระทัยเท่านั้น จงรู้ไว้ให้แน่ชัดว่า การกระทำทั้งปวงนี้มีจุดหมายเพียงเพื่อให้ท่านอิ่มใจ.
च्यवन उवाच
Educational Q&A
True virtue is shown by restraint: even under provocation and material loss, one should not be conquered by anger. Such self-mastery becomes the basis for honor, divine favor, and higher attainments.
Cyavana explains that he deliberately created a situation where the king’s wealth was taken away to test him. Seeing that the king did not succumb to anger, Cyavana became pleased and therefore granted the king (with his wife) a vision of heaven in the forest as a reward and reassurance.