Shloka 63
Vipula’s Guru-Obedience, Divine Flowers, and the Peril of Others’ Oaths (विपुलोपाख्यानम्—पुष्पप्राप्तिः शपथ-प्रसङ्गश्च)
बले: कुम्भीनसे श्वैव सर्वास्ता योषितो विदु: । जैसे गौएँ नयी-नयी घास चरती हैं, उसी प्रकार ये नारियाँ नये-नये पुरुषको अपनाती रहती हैं। शम्बरासुरकी जो माया है तथा नमुचि, बलि और कुम्भीनसीकी जो मायाएँ हैं, उन सबको ये युवतियाँ जानती हैं
baleḥ kumbhīnasye śvaiva sarvāstā yoṣito viduḥ |
ยุธิษฐิระกล่าวว่า “สตรีทั้งหลายนี้เล่ากันว่ารู้ช่ำชองศิลปะแห่งมายาอันเกี่ยวเนื่องกับพาลี กุมภีนสะ ชัมพร และนะมุจิ เป็นต้น ดุจโคที่เล็มหญ้าใหม่อยู่เสมอ ฉันใด ก็ว่ากันว่าสตรีเหล่านี้ย่อมรับเอาบุรุษใหม่แล้วใหม่เล่า ฉันนั้น”
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse functions as a cautionary ethical remark: one should be vigilant about deception and instability in sensual attachments, emphasizing restraint and discernment in personal conduct.
In Anuśāsana-parvan’s didactic setting, Yudhiṣṭhira voices a pointed observation about women’s alleged fickleness and their knowledge of ‘māyā’ (deceptive arts) linked with famed Asura figures, as part of a broader discussion on behavior and morality.