Shloka 15
Viśvāmitra-janma: Ṛcīka–Satyavatī–Gādhi and the Charu Exchange (विश्वामित्र-जन्म: ऋचीक–सत्यवती–गाधि वृत्तान्तः)
तथेति वरुणो देव आदित्यो भृगुसत्तमम् | उवाच यत्र ते छन्दस्तत्रोत्थास्यन्ति वाजिन:
tatheti varuṇo deva ādityo bhṛgusattamam | uvāca yatra te chandas tatrotthāsyanti vājinaḥ ||
วรุณะ เทพอาทิตยะ ตรัสแก่ฤจีกะผู้ประเสริฐในหมู่ภฤคุว่า “เป็นเช่นนั้นเถิด ที่ใดก็ตามที่เจตจำนงของเจ้ามุ่งไป ณ ที่นั้นเองม้าทั้งหลายจักบังเกิดขึ้น”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A dharmically grounded intention, especially when held by a worthy sage, is treated as efficacious; the gods affirm and enable such resolve. The verse highlights divine cooperation with righteous purpose and the moral weight of a truthful, disciplined will.
Bhīṣma reports Varuṇa’s response to the Bhṛgu-sage Ṛcīka: Varuṇa grants a boon that horses will manifest wherever Ṛcīka directs his wish, indicating immediate divine sanction and miraculous provision.