Shloka 24
ब्राह्मणं जातिसम्पन्नं धर्मज्ञं संशितं शुचिम् । अपरेषां परेषां च परेभ्यश्रैव येडपरे,उत्तम जातिसे सम्पन्न, धर्मज्ञ, दृढ़तापूर्वक व्रतका पालन करनेवाले तथा पवित्र ब्राह्मणके उत्पन्न होनेकी भी इच्छा रखनी चाहिये। छोटे-बड़े सब लोगोंसे जो बड़े हैं, उनसे भी ब्राह्मण बड़े माने गये हैं। ऐसे ब्राह्मण जिसकी प्रशंसा करते हैं उस मनुष्यकी वृद्धि होती है और जो ब्राह्मणोंकी निन्दा करता है वह शीघ्र ही पराभवको प्राप्त होता है
brāhmaṇaṁ jātisampannaṁ dharmajñaṁ saṁśitaṁ śucim | apareṣāṁ pareṣāṁ ca parebhyaś caiva ye ’pare ||
พระวายุตรัสว่า “พึงปรารถนาให้มีพราหมณ์ผู้เกิดในตระกูลประเสริฐ รู้ธรรม เคร่งครัดในวินัย และบริสุทธิ์. ในหมู่ผู้ต่ำและผู้สูง—แม้ในหมู่ผู้สูงยิ่ง—พราหมณ์ย่อมถูกนับว่าสูงสุด. ผู้ใดได้รับคำสรรเสริญจากพราหมณ์เช่นนั้น ผู้นั้นย่อมเจริญรุ่งเรือง; ส่วนผู้ใดกล่าวร้ายพราหมณ์ ย่อมประสบความพ่ายแพ้โดยเร็ว.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that society should value and support disciplined, pure, dharma-knowing Brahmins, and that honoring such learned and virtuous people leads to prosperity, while disparaging them leads to swift decline.
Vāyu is speaking in a didactic context, emphasizing the superior esteem accorded to Brahmins and the practical consequences—growth through their approval and defeat through their condemnation—thereby reinforcing norms of reverence toward dharma-authorities.