Shloka 39
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
पिताकी आज्ञा पाकर वह शत्रुनगरीपर विजय पानेवाला पराक्रमी वीर शीघ्र ही रथसहित गंगापार करके वीतहतव्यपुत्रोंकी राजधानीकी ओर चल दिया ।।
vaitahavyās tu saṃśrutya rathaghoṣaṃ samuddhatam | niryayur nagarākārair rathaiḥ pararathārujaiḥ ||
เมื่อได้ยินเสียงกึกก้องดุจฟ้าร้องจากรถศึกของเขา เหล่าเจ้าชายไวตหัวยะ (Vaitahavya)—ดุจราชสีห์ในหมู่มนุษย์ ชำนาญกลศึกพิสดาร—สวมเกราะ ขึ้นรถศึกมหึมาดุจนคร อันสามารถบดทำลายรถศัตรู แล้วออกจากเมือง ชูคันศรพุ่งเข้าหาประตัรทนะ (Pratardana) พร้อมโปรยฝนศรใส่เขา
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how swiftly martial duty and royal purpose can turn into open battle: once a warrior advances with resolve, equally duty-bound opponents respond. It frames war as a domain where valor, preparedness, and the obligations of kshatriyas drive immediate confrontation.
As Pratardana approaches, the Vaitahavya princes hear the loud roar of his chariot and ride out from their city in enormous, fortress-like chariots designed to smash enemy vehicles. They raise their bows and attack him with a rain of arrows.