Shloka 24
ब्राह्मणपूजा-राजधर्मः | Royal Duty of Honoring Learned Brahmins
तमुवाच भरद्वाजो ज्येष्ठ: पुत्रो बृहस्पते: । पुरोधा: शीलसम्पन्नो दिवोदासं महीपतिम्,बृहस्पतिके ज्येष्ठ पुत्र भरद्वाजजी बड़े शीलवान् और दिवोदासके पुरोहित थे। उन्होंने राजाको उपस्थित देखकर पूछा--“नरेश्वर! तुम्हें यहाँ आनेकी क्या आवश्यकता पड़ी? मुझे अपना सब समाचार बता दो। तुम्हारा जो भी प्रिय कार्य होगा उसे मैं करूँगा। इसके लिये मेरे मनमें कोई अन्यथा विचार नहीं होगा”
tam uvāca bharadvājo jyeṣṭhaḥ putro bṛhaspateḥ | purodhāḥ śīlasampanno divodāsaṃ mahīpatim |
ภรทวาช ผู้เป็นโอรสองค์ใหญ่ของพระพฤหัสบดี ผู้เปี่ยมด้วยศีลธรรมและเป็นปุโรหิตของพระเจ้าทิวทาส ครั้นเห็นพระราชาเสด็จมา จึงทูลถามด้วยความเคารพว่า “ข้าแต่นเรศวร เสด็จมาที่นี่ด้วยเหตุอันใด? ขอทรงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ข้าพเจ้าฟังเถิด กิจใดที่เป็นประโยชน์และเป็นที่พอพระทัย ข้าพเจ้าจักกระทำให้โดยปราศจากเจตนาแอบแฝง”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic counsel: a virtuous purohita should approach the king with integrity, invite full disclosure, and commit to the ruler’s welfare without ulterior motives—modeling ethical guidance and trustworthy service.
Bhāradvāja, serving as Divodāsa’s priest, addresses the king upon his arrival and asks why he has come, urging him to share all details and assuring him of sincere assistance in whatever the king seeks.