Shloka 2
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
त॑ सहस्रावरे काले शक्रो द्रष्टमुपागमत् । तदेव च पुनर्वाक्यमुवाच बलवृत्रहा,जब एक हजार वर्ष पूरे होनेमें कुछ ही बाकी था, उस समय बल और वृत्रासुरके शत्रु देवराज इन्द्र फिर मतंगको देखनेके लिये आये और पुनः उससे उन्होंने पहलेकी कही हुई बात ही दुहरायी
taṁ sahasrāvare kāle śakro draṣṭum upāgamat | tad eva ca punar vākyam uvāca balavṛtrahā ||
เมื่อกาลพันปีใกล้จะครบถ้วน พระศักระ (พระอินทร์) ผู้ปราบพละและผู้สังหารวฤตระ เสด็จมาเพื่อทอดพระเนตรเขา และทรงกล่าวถ้อยคำเดิมนั้นซ้ำอีกครั้ง
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how time and sustained effort frame ethical trials: even after a long interval, the same demand or test can return, and one’s steadiness in dharma is measured not by a moment but by endurance across time.
As the thousand-year period nears its end, Indra comes again to visit (Matanga, in context) and repeats the same statement he had made earlier, renewing the prior request or challenge.