Shloka 113
Pūjya-namaskārya-prakaraṇa
On Those Worthy of Honor and Salutation
पर्याये तात कम्मिंश्रिद् ब्राह्मण्यमिह विन्दति । ब्राह्मण जो-जो जिस प्रकार करना चाहता है, अपने तपके प्रभावसे वैसा ही कर सकता है। तात! जीव इस जगत्के भीतर अनेक योनियोंमें भ्रमण करता हुआ बारंबार जन्म लेता है। इसी तरह जन्म लेते-लेते कभी किसी समयमें वह ब्राह्मणत्वको प्राप्त कर लेता है
śakra uvāca | paryāye tāta kasmiṃś cid brāhmaṇyam iha vindati | tāta jīvaḥ asya jagataḥ antar anekāsu yoniṣu bhraman bāhulyena janma labhate | evaṃ janma-janmāntareṣu kadācit sa brāhmaṇatvaṃ prāpnoti |
ศักระตรัสว่า “ลูกเอ๋ย เมื่อกาลเวลาผันผ่านไป สัตว์โลกในโลกนี้ย่อมได้บรรลุภาวะแห่งพราหมณ์ในคราวหนึ่งตามผลแห่งกรรมของตน. ดวงชีวิตผู้มีร่างกายท่องไปในครรภ์และกำเนิดนานาประการ ย่อมเกิดแล้วเกิดเล่า; ครั้นเกิดซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในกาลใดกาลหนึ่งจึงได้ถึงฐานะพราหมณ์.”
शक्र उवाच
Educational Q&A
Brahminhood is presented as something attained in due course through the long wandering of the jīva across many births—implying a moral-spiritual maturation shaped by karma and discipline rather than a merely accidental or momentary condition.
Indra (Śakra) is instructing a listener addressed as “tāta,” explaining how beings transmigrate through many forms and, at some point in that sequence of births, may attain the status of a brāhmaṇa.