Shloka 39
Brāhmaṇya-प्रश्नः — The Inquiry into Attaining Brāhmaṇya
Mataṅga–Gardabhī Itihāsa
वैवस्वतस्य तीर्थे च तीर्थभूतो भवेन्नर: । जो पवित्र भावसे मरुद्गण तीर्थ, पितरोंके आश्रम तथा वैवस्वततीर्थमें स्नान करता है, वह मनुष्य स्वयं तीर्थरूप हो जाता है || ३८ $ ।। तथा ब्रह्मसरो गत्वा भागीरथ्यां कृतोदक:,जो ब्रह्मसरोवर (पुष्करतीर्थ) और भागीरथी गड़ामें स्नान करके पितरोंका तर्पण करता और वहाँ एक मासतक निराहार रहता है उसे चन्द्रलोककी प्राप्ति होती है
vaivasvatasya tīrthe ca tīrthabhūto bhavennaraḥ | yo pavitraṃ bhāvase marudgaṇa-tīrthaṃ pitṝṇām āśramaṃ tathā vaivasvata-tīrthe snānaṃ karoti sa manuṣyaḥ svayaṃ tīrtharūpo bhavati || tathā brahmasaraṃ gatvā bhāgīrathyāṃ kṛtodakaḥ pitṝṇāṃ tarpaṇaṃ kṛtvā tatraika-māsaṃ nirāhāro bhavati sa candralokaṃ prāpnoti |
ผู้ใดอาบน้ำ ณ ทีรถะแห่งไววัสวตะ และยังอาบ ณ ภาวส-ทีรถะ มรุดคณะ-ทีรถะ ตลอดถึงอาศรมแห่งปิตฤ ผู้นั้นย่อมเป็นดุจทีรถะมีชีวิต—เพียงสถิตอยู่ก็ยังชำระผู้อื่นให้บริสุทธิ์ได้. อนึ่ง ผู้ใดไปยังพรหมสระ (ปุษกร) อาบในภาคีรถี ถวายตัรปณะบูชาแก่บรรพชน ณ ที่นั้น แล้วอยู่ถืออดอาหารตลอดหนึ่งเดือน ผู้นั้นย่อมบรรลุโสมโลก—แดนแห่งจันทรา
अजड्रिय उवाच
Educational Q&A
Pilgrimage is presented as ethical self-cultivation: by bathing at revered tīrthas, honoring the ancestors through tarpaṇa, and practicing sustained fasting, a person becomes inwardly purifying (tīrthabhūta) and earns elevated posthumous states such as Candraloka.
Ajadriya enumerates specific sacred sites and rites—Vaivasvata-tīrtha and other tīrthas, then Brahma-saras (Pushkara) and the Bhāgīrathī—describing the spiritual results: becoming ‘a tīrtha’ oneself, and attaining the Moon-world through bathing, ancestral offerings, and a month-long fast.