Shloka 18
Pātra-Lakṣaṇa and Niścita-Dharma
Marks of a Worthy Recipient and Stable Criteria of Dharma
भीष्म उवाच अष्टावक्रस्तथेत्युक्त्वा प्रतिगृह्मु च तां प्रभो । कन्यां परमथधर्मात्मा प्रीतिमांश्नाभवत् तदा,भीष्मजी कहते हैं--प्रभो! तदनन्तर “तथास्तु' कहकर परम धर्मात्मा अष्टावक्रने उस कन्याका पाणिग्रहण किया। इससे उन्हें बड़ी प्रसन्नता हुई
bhīṣma uvāca | aṣṭāvakras tathety uktvā pratigṛhṇu ca tāṃ prabho | kanyāṃ paramadharmātmā prītimān abhavat tadā ||
ภีษมะกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ต่อจากนั้น อัษฏาวักระผู้ทรงธรรมยิ่งกล่าวว่า ‘ตถาสตุ’ แล้วรับนางกัญญานั้นด้วยพิธีปาณิครหณะ ครั้นนั้นเขาก็เปี่ยมด้วยความปีติยิ่ง”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic acceptance of a marital union: a righteous person gives assent (“tathāstu”) and formally accepts the maiden, and this alignment with proper conduct brings inner contentment (prīti).
Bhīṣma narrates that Aṣṭāvakra agrees to the proposal and performs the act of accepting the maiden as his wife (pāṇigrahaṇa implied by pratigṛhṇu), after which he feels great joy.