Shloka 97
Aṣṭāvakra–Strī-saṃvāda: Dhṛti, hospitality, and a dispute on autonomy
ब्रह्मर्षिस्तामथोवाच स तथेति युधिष्छिर । वत्स्येडहं यावदुत्साहो भवत्या नात्र संशय:,युधिष्ठिर! तब ब्रह्मर्षिनी उससे कहा--“ठीक है, जबतक मेरे मनमें यहाँ रहनेका उत्साह होगा तबतक आपके साथ रहूँगा, इसमें संशय नहीं है”
brahmarṣis tām athovāca sa tatheti yudhiṣṭhira | vatsyeḍ ahaṃ yāvad utsāho bhavatyā nātra saṃśayaḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า ครั้นแล้วพรหมฤๅษีกล่าวแก่นางว่า “ตถาสตุ” โอยุธิษฐิระ “ตราบใดที่ในใจเรายังมีความมุ่งมั่นและกำลังใจจะพำนักอยู่ ณ ที่นี้ เราจักอยู่ร่วมกับเจ้า; ข้อนี้หาได้มีความสงสัยไม่.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Commitment to a chosen duty should be truthful and sustainable: one should promise what one can uphold, grounded in inner resolve (utsāha), and speak without ambiguity or doubt.
Bhīṣma narrates that a Brahmarṣi assents (“tathā”) and declares he will remain (dwell/stay) as long as his own resolve to stay endures, and Bhīṣma addresses this account to Yudhiṣṭhira.