Shloka 93
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
पात्र त्वतिथिमासाद्य शीलादढूयं यो न पूजयेत् । स दत्त्वा दुष्कृतं तस्मै पुण्यमादाय गच्छति,जो गृहस्थ सुपात्र और सुशील अतिथिको पाकर उसका यथोचित सत्कार नहीं करता, वह अतिथि उसे अपना पाप दे उसका पुण्य लेकर चला जाता है
pātraṃ tv atithim āsādya śīlādhyūyaṃ yo na pūjayet | sa dattvā duṣkṛtaṃ tasmai puṇyam ādāya gacchati ||
เมื่อคฤหัสถ์ได้พบอทิถิผู้ควรแก่การนอบน้อมและมีความประพฤติดี แต่กลับไม่ต้อนรับให้สมควร อทิถินั้นย่อมจากไปโดยมอบบาปของตนไว้แก่เขา และนำบุญของเขาติดตัวไป
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A worthy guest must be honored appropriately; failing to do so causes the householder to lose merit (puṇya) and incur demerit (duṣkṛta). Hospitality is presented as a direct moral and karmic obligation within gṛhastha-dharma.
In Bhishma’s instruction on dharma, he warns about the consequences of neglecting a deserving atithi. The verse frames the guest as a moral ‘carrier’ who, when dishonored, departs symbolically transferring the host’s merit away and leaving sin behind.