Shloka 32
Chapter 2: Sudarśana Upākhyāna — Atithi-Dharma and the Conquest of Mṛtyu
Gṛhastha-Vrata
तमाह भगवानग्निरेवमस्त्विति पार्थिवम् । ततः सांनिध्यमद्यापि माहिष्मत्यां विभावसो:,यह सुनकर भगवान् अग्निने राजासे कहा, “एवमस्तु (ऐसा ही होगा)”। तभीसे आजतक माहिष्मती नगरीमें अग्निदेवका निवास बना हुआ है
tam āha bhagavān agnir evam astv iti pārthivam | tataḥ sānnidhyam adyāpi māhiṣmatyāṁ vibhāvasoḥ ||
ครั้นได้สดับดังนั้น พระอัคนีผู้เป็นภควานตรัสแก่พระราชาว่า “เอวมัสตุ (จงเป็นดังนั้นเถิด)” นับแต่นั้นมาจนถึงกาลบัดนี้ เมืองมาหิษมตีเลื่องลือว่ามีสถิตสานนিধย์แห่งวิภาวสุ (พระอัคนี) ดำรงอยู่
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A righteous request, once accepted by a deity with the formula “evam astu,” becomes a binding promise whose effects endure. The verse highlights the ethical weight of truth and assent—especially in the context of kingship and dharmic conduct.
Agni responds to the king’s words or request by granting assent—“So be it.” As a result, Agni’s continuing presence is traditionally associated with the city of Māhiṣmatī, presented as an enduring sign of that divine grant.