Shloka 167
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
तस्यैव च प्रसादेन भक्तिरुत्पद्यते नृणाम् | येन यान्ति परां सिद्धि तद्भागवतचेतस:
tasyaiva ca prasādena bhaktir utpadyate nṛṇām | yena yānti parāṃ siddhiṃ tad-bhāgavata-cetasaḥ ||
ด้วยพระกรุณาของพระองค์เท่านั้น ภักติจึงบังเกิดในมนุษย์; ด้วยภักตินั้น ผู้มีจิตเป็นภควตะ—ดื่มด่ำอยู่ในองค์พระผู้เป็นเจ้า—ย่อมบรรลุสิทธิอันสูงสุด
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that true devotion is not merely self-produced; it arises through divine grace, and such grace-born, single-minded devotion leads to the highest spiritual perfection.
Vāyudeva is explaining a spiritual principle: the deity’s favor awakens unwavering devotion in people, and those whose minds become wholly oriented toward the Lord attain the supreme goal.