Shloka 153
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
व्रताधिप: परं ब्रह्म भक्तानां परमा गति: । विमुक्तो मुक्ततेजाश्न श्रीमान् श्रीवर्धनी जगत्
vratādhipaḥ paraṁ brahma bhaktānāṁ paramā gatiḥ | vimukto muktatejāś ca śrīmān śrīvrdhanī jagat ||
วายุเทพตรัสว่า “พระองค์ทรงเป็นจอมแห่งวัตรทั้งปวง เป็นพรหมันสูงสุด; สำหรับภักตะ พระองค์คือที่พึ่งสูงสุดและจุดหมายปลายทาง. พระองค์ทรงหลุดพ้นเป็นนิตย์; ต่อศัตรู พระองค์ทรงปล่อยรัศมีอันยากต้านทาน. พระองค์ทรงเปี่ยมด้วยศรี มีอิทธิฤทธิ์แห่งโยคะ; ทรงเพิ่มพูนสิริมงคลแก่ผู้บูชา; และพระองค์เองคือรูปแห่งโลกทั้งมวล.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse presents the deity being praised as the supreme spiritual reality (Brahman) and the ultimate destination for devotees, emphasizing that true refuge and liberation are found in the highest principle, which also governs ethical discipline (vows) and bestows prosperity and protection.
Vāyu-deva is delivering a hymn-like eulogy, listing epithets that describe the praised Lord’s cosmic status (as Brahman and the world), salvific role (highest goal for devotees), and active power (radiance that overcomes enemies and prosperity that increases devotees’ welfare).