Shloka 151
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
अभिराम: सुरगणो विराम: सर्वसाधन: । ललाटाक्षो विश्वदेवो हरिणो ब्रह्म॒वर्चस:
abhirāmaḥ suragaṇo virāmaḥ sarvasādhanaḥ | lalāṭākṣo viśvadevo hariṇo brahmavarcasaḥ ||
วายุเทพตรัสว่า “พระองค์คืออภิราม ผู้ประทานความรื่นรมย์; คือสุรคณะ ผู้เป็นรูปแห่งหมู่เทพ; คือวิราม ผู้ให้สรรพกิจสงบหยุด; คือสรรวสาธนะ ผู้เข้าถึงได้ด้วยวิถีแห่งการบำเพ็ญทุกประการ. พระองค์คือ ลลาฏากษะ ผู้ทรงเนตรที่สามบนหน้าผาก; คือวิศวเทวะ พระภาวะทิพย์ที่แผ่ซ่านทั่วจักรวาล; คือหริณะ ผู้ปรากฏเป็นกวาง; และคือพรหมวรรจสะ ผู้รุ่งเรืองด้วยรัศมีแห่งพรหมญาณ.”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse teaches reverent recognition of the Divine through many names and attributes: the same supreme reality can be approached as joy-giving, all-pervading, the goal of every discipline, and as the awe-inspiring third-eyed lord—encouraging inclusive devotion and steadiness in dharma.
Vāyu-deva is reciting a sequence of divine epithets as part of a praise-context, enumerating names that describe the deity’s cosmic nature, ascetic accessibility, and iconic features (like the third eye), thereby intensifying the devotional and ethical atmosphere of the discourse.