Shloka 3136
मानुषत्वमनुप्राप्तो नैने शोचितुमरहसि । 'शोभने! ये महातेजस्वी वसु थे, वसिष्ठजीके शाप-दोषसे इन्हें मनुष्य-योनिमें आना पड़ा था। अतः इनके लिये शोक नहीं करना चाहिये
mānuṣatvam anuprāpto naine śocitum arhasi | śobhane ye mahātejasvī vasavaḥ te vasiṣṭhajī-śāpa-doṣeṇa manuṣya-yoniṃ prāptāḥ | ataḥ eteṣāṃ kṛte śoko na kartavyaḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “บัดนี้เมื่อพวกเขาได้มาถึงสภาพแห่งมนุษย์แล้ว เธอไม่ควรโศกเศร้าเพื่อพวกเขาเลย นางผู้ผุดผ่อง วสุผู้รุ่งเรืองเหล่านั้นจำต้องเข้ามาเกิดเป็นมนุษย์เพราะโทษอันเกิดจากคำสาปของวสิษฐะ ฉะนั้นความโศกเพราะพวกเขาจึงไม่สมควร”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Grief should be tempered by understanding causality (karma and śāpa): when suffering or an unwanted condition arises from a prior fault and its consequence, lamentation is portrayed as inappropriate; one should respond with discernment and acceptance aligned with dharma.
Vaiśampāyana consoles a woman addressed as “Śobhane,” explaining that the radiant Vasus have taken human birth because of Vasiṣṭha’s curse; since their human incarnation is a consequence of that curse, she is advised not to mourn for them.