Shloka 34
विश्वेदेवा नभश्नैव नक्षत्राणि ग्रहास्तथा । पान्तु नः सततं देवा: कीर्तिता$कीर्तिता मया
viśvedevā nabhaś caiva nakṣatrāṇi grahās tathā | pāntu naḥ satataṃ devāḥ kīrtitākīrtitā mayā ||
ภีษมะกล่าวว่า— “ขอให้หมู่วิศเวเทวะ ท้องฟ้าเอง กลุ่มดาวนักษัตร และดาวเคราะห์ทั้งหลาย จงคุ้มครองเราตลอดเวลา ขอให้เทพทั้งปวง—ทั้งที่ข้าพเจ้าได้เอ่ยนามแล้วและมิได้เอ่ยนาม—จงปกปักรักษาเราไม่ขาดสาย”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches comprehensive reverence and humility: one seeks protection from the entire divine and cosmic order, acknowledging that dharma is upheld not only by named deities but also by the vast, often-unseen sacred forces that govern time and destiny.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing and blessing through religious discourse. Here he concludes (or seals) an extended enumeration/invocation by praying that all divine beings—explicitly mentioned and unmentioned—along with cosmic elements like the sky, constellations, and planets, protect the listeners.