Shloka 3
कर्मेज्या मानवानां च दानवैहैंहयर्षभ । भ्रष्टैश्चर्यास्ततो देवाश्चेरु: पृथ्वीमिति श्रुति:,“हैहयराज! प्राचीन समयमें असुरोंने देवताओंको परास्त करके उनका उत्साह नष्ट कर दिया। दानवोंने देवताओंके यज्ञ, पितरोंके श्राद्ध तथा मनुष्योंके कर्मानुष्ठान लुप्त कर दिये। तब अपने ऐश्वर्यसे भ्रष्ट हुए देवतालोग पृथ्वीपर मारे-मारे फिरने लगे। ऐसा सुननेमें आया है
karmejyā mānavānāṃ ca dānavair haihayarṣabha | bhraṣṭaiś caryās tato devāś ceruḥ pṛthvīm iti śrutiḥ ||
ภีษมะกล่าวว่า—โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่ไหหยะ เป็นที่เล่าขานกันว่าเหล่าทานวะยังทำให้พิธีกรรมแห่งการกระทำและยัญของมนุษย์สูญสิ้นไป ครั้นเทวะทั้งหลายขาดแบบแผนที่พึงมีและเสื่อมจากสิริสมบัติ จึงพากันร่อนเร่ไปบนแผ่นดินด้วยความทุกข์
भीष्म उवाच
Educational Q&A
When prescribed rites and ethical-religious observances collapse, even the gods are portrayed as losing stability and prosperity; the verse underscores that dharma (sustained through right conduct and ritual order) is a pillar of cosmic and social well-being.
Bhishma recounts a traditional report: the Danavas overpower the gods and disrupt the world’s ritual life, leading to the gods’ loss of splendor and their wandering upon the earth in hardship.