अध्याय १६ — शङ्कर-उमा-वरदानम् तथा तण्डि-स्तुतिः (Śaṅkara–Umā Boon-Granting and Taṇḍi’s Hymn)
तण्डिस्वाच पवित्राणां पवित्रस्त्वं गतिर्गतिमतां वर
taṇḍisvāca pavitrāṇāṃ pavitrastvaṃ gatirgatimatāṃ vara
ตัณฑีกล่าวว่า “โอ ผู้ประเสริฐยิ่งในหมู่ผู้มีการเคลื่อนไหว ท่านเองเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์แม้แก่สิ่งที่บริสุทธิ์ทั้งปวง และเป็นที่พึ่งสูงสุดกับเป็นจุดหมายอันยิ่งใหญ่ของผู้แสวงหาหนทางอันชอบธรรม”
वायुदेव उवाच
The verse frames Vāyu as a supreme purifier and guiding refuge, implying that true purity and right direction are grounded in alignment with a higher sustaining principle rather than mere external ritual.
A speaker identified as Taṇḍi offers a reverential address, praising Vāyudeva as the highest purifier and the guiding ‘gati’ (way/refuge) for beings who are in motion or striving—setting a devotional and ethical tone within the discourse.