Shloka 48
आदित्यवंशप्रभवं महेन्द्रसमविक्रमम्,सूर्यवंशमें उत्पन्न और देवराज इन्द्रके समान पराक्रमी इला और बुधके प्रिय पुत्र त्रिभुवनविख्यात राजा पुरूरवाका नाम कीर्तन करें
ādityavaṃśaprabhavaṃ mahendrasamavikramam | sūryavaṃśe utpannaṃ ca ilā-budhapriya-putraṃ tribhuvanavikhyātaṃ rājānaṃ purūravaḥ nāma kīrtayet ||
ภีษมะกล่าวว่า “พึงสาธยายและสดุดีนามของพระเจ้าปุรูรวัส—ผู้บังเกิดในราชวงศ์อาทิตยะ มีเดชานุภาพเสมอมหินทรา เป็นโอรสอันเป็นที่รักของอิลาและพุธ และเลื่องลือไปทั่วสามโลก”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse encourages honoring and reciting the names of illustrious, dharmic kings. Such remembrance functions as moral education: it upholds ideals of righteous rule, valor disciplined by dharma, and continuity of ethical tradition through lineage.
Bhīṣma, in his instruction, points to King Purūravas and describes his noble origin and fame. The statement serves as a recommendation to praise/recite Purūravas’ name as part of recalling exemplary figures while discussing duties and virtues in the Anuśāsana teachings.