Shloka 125
भक्तिमान् यः सदोत्थाय शुचिस्तद्गतमानस: । सहसतं वासुदेवस्य नाम्नामेतत् प्रकीर्तयेत्
bhaktimān yaḥ sadotthāya śucis tadgatamānasaḥ | sahasraṁ vāsudevasya nāmnām etat prakīrtayet ||
ผู้มีภักติ ผู้ตื่นขึ้นยามรุ่งอรุณเป็นนิตย์ ชำระกายให้บริสุทธิ์ และตั้งจิตแน่วแน่ในพระองค์ แล้วสาธยาย/สรรเสริญพระนามทั้งพันของวาสุเทวะนี้โดยถูกต้อง ย่อมได้เกียรติยศใหญ่และความนับถือในหมู่ชน บรรลุความมั่งคั่งอันมั่นคง และถึงสวัสดิมงคลสูงสุด. เขาย่อมไร้ความหวาดหวั่นในที่ใด ๆ ได้พลังและรัศมีภายใน เป็นผู้ปราศจากโรค ผ่องใส มีกำลัง งามสง่า และเพียบพร้อมด้วยคุณธรรมทั้งปวง.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady devotion expressed through disciplined morning purity and focused remembrance, culminating in the recitation of Vāsudeva’s thousand names, is presented as a powerful dhārmic practice that yields inner fearlessness and comprehensive well-being—ethical excellence, vitality, and stable prosperity.
In the Anuśāsana Parva’s instruction section, Bhīṣma continues advising Yudhiṣṭhira by praising the practice of chanting the Vāsudeva-sahasranāma, describing the qualities of the practitioner and the fruits that follow from such devoted recitation.