Shloka 8
Bhīṣma’s Yogic Departure, Royal Cremation, and Gaṅgā’s Lament (भीष्मस्य योगयुक्त्या देहत्यागः, पितृमेधः, गङ्गाविलापः)
एतत् ते देवदेवस्य माहात्म्यं कथितं प्रभो । कपर्दिनो गिरीशस्य महाबाहो जनार्दन,प्रभो! महाबाहु जनार्दन! यह मैंने आपके समक्ष जटाजूटधारी देवाधिदेव गिरीशके माहात्म्यका वर्णन किया है
etat te devadevasya māhātmyaṃ kathitaṃ prabho | kapardino girīśasya mahābāho janārdana ||
นารทกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าได้กล่าวถึงมหิมาแห่งเทพเหนือเทพ คือกปัรทิน ผู้เป็นคิรีศะ (พระศิวะ) แด่พระองค์แล้ว โอ้ชนารทนะผู้มีพระกรอันเกรียงไกร นี่คือเรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์แห่งพระเกียรติยศของพระองค์ที่ข้าพเจ้าได้นำมากราบทูลต่อหน้า”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the religious value of hearing and transmitting māhātmya—sacred accounts of divine greatness—here emphasizing reverence for Śiva (Devadeva) while addressing Kṛṣṇa (Janārdana), reflecting a harmonizing, devotional ethic.
Nārada concludes (or pauses) his narration by telling Janārdana that he has finished recounting the greatness of Śiva, identified by epithets Kapardin and Girīśa.