Shloka 49
भीष्मस्योत्तरायणप्रतीक्षा तथा युधिष्ठिरागमनम् | Bhīṣma’s uttarāyaṇa moment and Yudhiṣṭhira’s arrival
भुवने<भ्यर्चितो नित्यं देवेरेपि सनातन: । अभयेनानुरूपेण युज्यन्ते तमनुव्रता:,वे सनातन देवता हैं, अतः इस त्रिभुवनमें देवता भी सदा उन्हींकी पूजा करते हैं। जो उनके अनन्य भक्त हैं, वे अपने भजनके अनुरूप ही निर्भय पद प्राप्त करते हैं
bhuvane'bhyarcito nityaṃ devair api sanātanaḥ | abhayenānurūpeṇa yujyante tam anuvratāḥ ||
พระองค์ทรงเป็นเทวะนิรันดร์ ฉะนั้นในไตรภพ แม้เหล่าเทวะก็ยังบูชาพระองค์เป็นนิตย์ และผู้ที่เป็นภักตะผู้มั่นคงไม่แบ่งใจ ย่อมบรรลุฐานะแห่งความไร้ภัย ตามสมควรแก่ภักติของตน
ईश्वर उवाच
Educational Q&A
The Lord is eternally worthy of worship—even for the gods—and sincere, exclusive devotion to him yields a corresponding attainment of fearlessness (abhaya), i.e., inner security and spiritual assurance proportionate to one’s devotion.
Īśvara speaks, declaring his timeless supremacy and universal worship, and then states the fruit of steadfast devotion: his faithful followers attain a fearless state in accordance with their devotional practice.