Shloka 22
ते वै यदि नरास्तस्मान्निरयादुत्तरन्ति वै । वर्षपूगैस्ततो जन्म लभन्ते कुत्सिते कुले,बहुत वर्षोके बाद जब वे उस नरकसे छुटकारा पाते हैं तो श्वपाक और पुल्कस आदि निन्दित और मूढ़ मनुष्योंके कुत्सित कुलमें जन्म लेते हैं। गुरुजनों और वृद्धोंका तिरस्कार करनेवाले वे अधम मानव चाण्डालोंके उन्हीं निन्दित कुलोंमें उत्पन्न होते हैं
te vai yadi narās tasmān nirayād uttaranti vai | varṣa-pūgais tato janma labhante kutsite kule ||
หากคนเหล่านั้นหลุดพ้นจากนรกนั้นได้ในที่สุด ก็ต้องล่วงไปอีกเนิ่นนานจึงจะได้เกิดใหม่—และยังต้องไปเกิดในตระกูลอันต่ำต้อยน่ารังเกียจ ดังนี้ ผู้ใดดูหมิ่นครูบาอาจารย์ ผู้เฒ่าผู้แก่ และผู้ควรเคารพ ย่อมเสวยทุกข์ และแม้พ้นแล้วก็ยังรับผลกรรมด้วยการไปเกิดในหมู่ชนที่ถูกติฉิน
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Disrespect toward elders, teachers, and venerable persons is a grave ethical fault that leads to hellish suffering; even after release, the karmic residue manifests as an inferior and censured rebirth, underscoring accountability across lifetimes.
Maheśvara is describing the post-mortem fate of wrongdoers: they suffer in hell, and if they eventually emerge, it is only after a long duration; then they are reborn in a degraded family as a consequence of their prior contemptuous conduct.