Shloka 46
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
दुष्प्रज्ञा: केचिदाभान्ति केचिदाभान्ति पण्डिता: । महाप्राज्ञास्तथैवान्ये ज्ञानविज्ञानभाविन:,कुछ लोग दुर्बुद्धि जान पड़ते हैं और कुछ विद्वान् तथा कितने ही ज्ञान-विज्ञानशाली महाप्राज्ञ प्रतीत होते हैं
duṣprajñāḥ kecid ābhānti kecid ābhānti paṇḍitāḥ | mahāprājñās tathaivānye jñāna-vijñāna-bhāvinaḥ ||
บางคนดูประหนึ่งมีปัญญาทึบ บางคนดูเป็นบัณฑิต และบางคนก็ปรากฏดุจมหาปราชญ์ ผู้ประกอบด้วยทั้งญาณและวิญญาณ (ความรู้และความหยั่งรู้ที่ประจักษ์จริง) ดังนี้แล ในโลกมนุษย์ย่อมปรากฏระดับสติปัญญาและความหยั่งเห็นแตกต่างกันไป
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
People differ in apparent intellectual and spiritual capacity: some seem foolish, some merely learned, and some truly profound—marked not only by jñāna (knowledge) but also by vijñāna (realized, discriminative insight). The verse points to a hierarchy from superficial learning to lived wisdom.
Śrī Maheśvara is speaking in an instructive mode, classifying types of persons by how they are perceived—foolish, learned, and deeply wise—setting up a moral-educational reflection on the nature of understanding and true insight.