Shloka 25
कालयुक्तधर्मविवेकः
Discerning Dharma in Accord with Time
जो मानव दूसरोंसे तीखी बातें बोलना और द्रोह करना छोड़ देते हैं, सब प्राणियोंके प्रति समानभाव रखने-वाले और जितेन्द्रिय होते हैं, वे स्वर्गलोकमें जाते हैं ।। शठप्रलापादू् विरता विरुद्धपरिवर्जका: । सौम्यप्रलापिनो नित्यं ते नरा: स्वर्गगामिन:
śaṭha-pralāpād viratā viruddha-parivarjakāḥ | saumyapralāpino nityaṁ te narāḥ svarga-gāminaḥ ||
ผู้ใดละวาจาอันคดโกงและหยาบคาย ละความพยาบาท เว้นจากการคัดค้านวิวาทอันก่อศัตรู และกล่าวถ้อยคำอ่อนโยนเป็นนิตย์—ชนเหล่านั้นผู้สำรวมอินทรีย์ มีใจเสมอภาคต่อสรรพสัตว์ ย่อมไปสู่โลกสวรรค์
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that moral discipline in speech and attitude—avoiding deceitful or harsh talk, giving up hostility, shunning contentious opposition, and consistently speaking gently—constitutes dharmic conduct that leads to auspicious results, here expressed as attainment of Svarga.
In Anuśāsana Parva’s instruction-focused setting, Śrīmahēśvara (Śiva) is presented as the speaker, laying down a behavioral rule: those who renounce malicious speech and antagonism and cultivate gentle, steady conduct are described as fit for heavenly attainment.