Shloka 59
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
कामगेन विमानेन स वै चरति छन््दत: । शक्रलोकगत: श्रीमान् मोदते च निरामय:
kāmagena vimānena sa vai carati chandataḥ | śakralokagataḥ śrīmān modate ca nirāmayaḥ ||
พระมหิศวรตรัสว่า “ครั้นถึงโลกของศักระ (อินทร) แล้ว เขาย่อมรุ่งเรืองและปราศจากโรคาพาธ เสวยความรื่นรมย์อยู่ ณ ที่นั้น และโดยวิมานซึ่งเคลื่อนไปตามความปรารถนา เขาย่อมท่องเที่ยวได้ตามอำเภอใจ”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
The verse presents a karmic-ethical principle: righteous merit culminates in elevated states—health, splendor, joy, and freedom—symbolized by residence in Indra’s heaven and travel in a desire-driven vimāna.
Maheshvara describes the posthumous condition of a meritorious person: he reaches Indra’s realm, remains free from illness, delights in heavenly enjoyment, and roams freely in a celestial chariot that moves according to his wish.