Shloka 55
Pratyakṣa–Āgama–Ācāra: Doubt, Proof, and the Practice of Dharma (प्रत्यक्ष–आगम–आचारविचारः)
वीराध्वानगतो नित्यं वीरासनरतस्तथा । वीरस्थायी च सततं स वीरगतिमाप्नुयात्
vīrādhvāna-gato nityaṃ vīrāsana-rataḥ tathā | vīra-sthāyī ca satataṃ sa vīra-gatim āpnuyāt ||
พระศรีมหेशวรตรัสว่า “ผู้ใดดำเนินอยู่บนหนทางแห่งความกล้าหาญเป็นนิตย์ ผู้ใดตั้งมั่นในวีราสนะและวินัยแห่งวีรชน และผู้ใดทรงความแน่วแน่แห่งวีรชนอยู่เสมอ ผู้นั้นย่อมบรรลุวีรคติ—คติของผู้กล้า”
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Heroism is presented as a sustained ethical discipline: consistently choosing the courageous path, maintaining firm posture and self-control, and remaining unwavering in resolve leads one to a ‘heroic destiny’ (vīra-gati), i.e., an exalted end befitting such conduct.
Maheśvara is speaking in an instructive mode, defining the marks of a ‘vīra’ (heroic person) and stating the फल (result): the one who lives continually in valor, disciplined bearing, and steadfastness attains vīra-gati.