अश्वमेधजितॉल्लोकानाप्रोति त्रिदिवालये,जो राजा दुखी मनुष्योंको हाथका सहारा देता है, वह इस लोक और परलोकमें भी सम्मानित होता है। गौओं और ब्राह्मणोंको संकटसे बचानेके लिये जो पराक्रम दिखाकर संग्राममें मृत्युको प्राप्त होता है, वह स्वर्गमें अश्वमेध यज्ञोंद्वारा जीते हुए लोकोंपर अधिकार जमा लेता है
aśvamedhajitān lokān āpnoti tridivālaye | yo rājā duḥkhī manuṣyānāṃ hastasya sahāraṃ dadāti sa iha ca paraloke ca sammānito bhavati | gāṃś ca brāhmaṇāṃś ca saṅkaṭāt trātuṃ yaḥ parākramaṃ darśayitvā saṅgrāme mṛtyuṃ prāpnoti sa svarge ’śvamedhayajñair jitān lokān adhitiṣṭhati ||
พระมหेशวรประกาศว่า พระราชาผู้เป็น “มือค้ำจุน” แก่ผู้ทุกข์ยาก ย่อมได้รับเกียรติทั้งในโลกนี้และโลกหน้า. และผู้ใดแสดงวีรภาพเพื่อกอบกู้โคและพราหมณ์ให้พ้นภัย แล้วสิ้นชีพในสนามรบ ผู้นั้นย่อมได้สวรรค์และครอบครองแดนทั้งหลายที่กล่าวกันว่าได้มาด้วยอัศวเมธยัญ—เทียบการคุ้มครองและการสละชีพของกษัตริย์กับบุญยัญพิธีสูงสุด.
श्रीमहेश्वर उवाच
True royal dharma is protective compassion: supporting the distressed and risking even one’s life to safeguard cows and Brahmins yields honor here and heavenly reward beyond, comparable to the highest royal sacrifices.
Maheśvara is instructing about the fruits of righteous conduct: he praises the king who aids suffering subjects and extols the warrior who dies defending vulnerable, dharmically significant groups, stating that such death grants exalted heavenly status like that gained through Ashvamedha rites.