Shloka 166
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तद्धक्तस्तद्गतो नित्य॑ तन्निष्ठस्तत्परायण: । भज पुत्र महादेवं ततः प्राप्स्यसि चेप्सितम्,बेटा! तुम उन्हींके भक्त बनकर उन्हींमें आसक्त रहो। सदा उन्हींपर निर्भर रहो और उन्हींके शरणागत होकर महादेवजीका निरन्तर भजन करते रहो। इससे तुम्हें मनोवाज्छित वस्तुकी प्राप्ति होगी
tadbhaktas tadgato nityaṁ tannisṭhas tatparāyaṇaḥ | bhaja putra mahādevaṁ tataḥ prāpsyasi cepsitam ||
จงเป็นภักตะแด่พระองค์ ตั้งจิตให้แนบแน่นอยู่ในพระองค์เป็นนิตย์ ดำรงมั่นในเอกนिष्ठา ยึดพระองค์เป็นที่พึ่งสูงสุดแต่ผู้เดียว บุตรเอ๋ย จงบูชามหาเทวะอย่างไม่ขาดสาย แล้วเจ้าจักได้สิ่งอันปรารถนา
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Single-minded devotion: become a devotee, keep the mind absorbed, remain steadfast, and take Mahādeva as the highest refuge; such focused worship leads to the attainment of one’s sought goal.
Vāsudeva addresses a younger interlocutor (“son”) and gives practical spiritual counsel: to worship Mahādeva with unwavering devotion and reliance, promising that this disciplined bhakti will bring the desired result.