Shloka 160
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
वेदीमध्ये तथा यूपे गोष्ठमध्ये हुताशने । दृश्यते दृश्यते चापि बालो वृद्धों युवा तथा
vedīmadhye tathā yūpe goṣṭhamadhye hutāśane | dṛśyate dṛśyate cāpi bālo vṛddho yuvā tathā ||
ในแท่นบูชายัญ บนเสายูปะ ในคอกโค และในไฟที่ลุกโชน—พระองค์ปรากฏให้เห็น แน่แท้ยิ่งนักว่าปรากฏให้เห็น อีกทั้งยังทรงให้ประจักษ์เป็นเด็ก เป็นคนชรา และเป็นหนุ่มด้วย
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The core teaching is the all-pervading presence of the Divine: the same Reality is perceived in ritual symbols (altar, yūpa, fire), in everyday sacred spaces (cowshed), and in human life across ages (child, youth, elder). This supports an ethical stance of universal respect and mindful conduct, since the sacred is not confined to one place or form.
Vāsudeva (Krishna) is describing how the Supreme is manifest and perceptible in multiple loci associated with dharma—Vedic sacrifice and daily life—and also through changing human forms. The statement functions as instruction, expanding the listener’s vision from a limited, ritual-only notion of holiness to a pervasive, lived awareness.