Shloka 125
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
नास्ति पुत्र पयो5रण्ये सुरभीगोत्रवर्जिते
nāsti putra payo 'raṇye surabhī-gotra-varjite |
วาสุเทวะกล่าวว่า “ลูกเอ๋ย ป่าแห่งนี้ปราศจากสายวงศ์สุรภี จึงไม่มีน้ำนมเลย—ไม่มีโคอยู่ที่นี่ ดังนั้นสำหรับพวกเราฤๅษีผู้พำนักตามสายน้ำ ถ้ำ ภูผา และท่าศักดิ์สิทธิ์นานาประการ ตั้งมั่นในตบะและการสาธยายมนตร์ ที่พึ่งสูงสุดย่อมเป็นพระศังกระเท่านั้น”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Material supports may be absent in austere settings, so one should rely on spiritual refuge—here, devotion to Śaṅkara—while maintaining disciplined practice (tapas and japa).
Vāsudeva addresses a ‘son’ and explains that the forest lacks cows and therefore milk; he then frames the sages’ life of austerity in wild sacred landscapes, emphasizing that their ultimate support is Lord Śaṅkara.