Shloka 18
Viṣṇu-sahasranāma—Yudhiṣṭhira’s Inquiry and Bhīṣma’s Recitation (विष्णोर्नामसहस्रम्)
जब मनुष्य प्रेतलोकको जाता है, उस समय सूर्यदेव वे सारी वस्तुएँ उसे अर्पित कर देते हैं और पुण्यात्मा पुरुष परलोकमें उन वस्तुओंका उपभोग करता है ।।
yama uvāca | yadā manuṣyaḥ pretalokaṃ gacchati tadā sūryadevaḥ sarvāṇi vastūni tasmai arpayati, puṇyātmā ca puruṣaḥ paraloke tāni vastūni upabhuṅkte || kiñcid dharmaṃ pravakṣyāmi citraguptamataṃ śubham | pānīyaṃ caiva dīpaṃ ca dātavyaṃ satataṃ tathā ||
ยมกล่าวว่า “เมื่อมนุษย์ไปสู่เปรตโลก พระสุริยเทพย่อมมอบบรรดาเครื่องบูชานั้นแก่เขา และผู้มีบุญย่อมได้เสวยในปรโลกตามควรแก่พิธี บัดนี้เราจักกล่าวธรรมอันเป็นมงคลบางประการ ตามมติของจิตรคุปต์: ควรให้ทานน้ำดื่มอยู่เสมอ และควรให้ทานประทีป (แสงสว่าง) เช่นเดียวกัน”
यम उवाच
Educational Q&A
Regular charity—especially giving drinking water and offering light (a lamp)—is praised as auspicious dharma whose benefits accompany a person after death, becoming enjoyments in the other world.
Yama, speaking as the authority over the dead, explains how offerings made in life are conveyed in the afterlife: the Sun-god is described as delivering those gifts to the departed, and Yama then introduces Chitragupta’s ethical guidance emphasizing water-gift and lamp-gift.