Shloka 253
Umā–Maheśvara-saṃvāda: Varṇa-bhraṃśa, Ācāra (Vṛtta), and Karmic Ascent/Decline
पिण्डदास्तस्य हीयन्ते न च प्रीणाति वै पितृन् । धर्मने कहा--ब्राह्मण यदि राजाका कर्मचारी हो, वेतन लेकर घण्टा बजानेका काम करता हो, दूसरोंका सेवक हो, गोरक्षा एवं वाणिज्यका व्यवसाय करता हो, शिल्पी या नट हो, मित्रद्रोही हो, वेद न पढ़ा हो अथवा शूद्र जातिकी स्त्रीका पति हो, ऐसे लोगोंको किसी तरह भी देवकार्य (यज्ञ) और पितृकार्य (श्राद्ध) का अन्न आदि नहीं देना चाहिये। जो इन्हें पिण्ड या अन्न देते हैं, उनकी अवनति होती है तथा उनके पितरोंको भी तृप्ति नहीं होती
piṇḍadās tasya hīyante na ca prīṇāti vai pitṝn |
ธรรมะกล่าวว่า “ผู้ใดถวายปิณฑะ (ก้อนข้าวพิธีบรรพชน) แก่ผู้รับที่ไม่สมควร บุญย่อมร่อยหรอ และปิตฤทั้งหลายก็มิได้อิ่มเอม. หากพราหมณ์เป็นข้าราชการของพระราชา รับค่าจ้างทำหน้าที่ตีระฆัง เป็นผู้รับใช้ผู้อื่น เลี้ยงชีพด้วยการเลี้ยงโคหรือค้าขาย เป็นช่างหรือเป็นนักแสดง เป็นผู้ทรยศต่อมิตร มิได้ศึกษาเวท หรือเป็นสามีของสตรีวรรณะศูทร—คนเช่นนี้ไม่ควรได้รับข้าวของสำหรับเทวการ (ยัญ) และปิตฤการ (ศราทธ์) ไม่ว่ากรณีใด. ผู้ใดให้ปิณฑะหรืออาหารแก่คนเหล่านั้น ย่อมเสื่อม และปิตฤของผู้นั้นก็ไม่อิ่มเอม”
धर्म उवाच
Educational Q&A
Offerings for śrāddha must be made with proper discernment; giving piṇḍa inappropriately leads to the giver’s loss of merit and does not bring satisfaction to the ancestors.
Dharma is instructing about the consequences of improper ritual giving, stating that when piṇḍa is offered wrongly, the performer’s spiritual benefit declines and the pitṛs are not pleased.