Shloka 6
Sāma (Sāntva) and Dāna: The Brāhmaṇa’s Conciliatory Release from a Rākṣasa
आप शुद्धचित्त हैं, इसलिये आपके समागमसे मुझे यह महान् लाभ पहुँचा है। यह बात मैं समृद्धिशाली तपवाले महर्षिके समान बुद्धिसे बारंबार विचारकर प्रत्यक्ष देखता हूँ ।।
maitreya uvāca | āpa śuddhacittāḥ, tasmāt bhavatāṃ samāgamena mama ayaṃ mahān lābhaḥ prāptaḥ | etad ahaṃ samṛddhiśālinaḥ tapasaḥ mahārṣeḥ samānabuddhyā bāraṃbāraṃ vicārya pratyakṣaṃ paśyāmi || api no darśanād eva bhavato ’bhyudayo bhavet | manye bhavatprasādo ’yaṃ; tad dhi karma svabhāvataḥ ||
ไมเตรยะกล่าวว่า “ท่านมีจิตอันบริสุทธิ์; เพราะฉะนั้นด้วยการได้พบปะท่าน ข้าพเจ้าจึงได้รับประโยชน์อันใหญ่หลวง ข้าพเจ้าพิจารณาเรื่องนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยปัญญาอันแยบคายดุจมหาฤษีผู้มั่งคั่งด้วยตบะ และเห็นเป็นความจริงประจักษ์ แท้จริง เพียงได้เห็นท่านก็อาจบังเกิดความผาสุกและความเจริญยิ่งใหญ่แก่พวกเราได้ ข้าพเจ้าถือว่าการที่ท่านประทานโอกาสให้เข้าเฝ้านี้เป็นพระกรุณาอันลึกซึ้งของท่าน และผลอันดีนี้ก็เกิดขึ้นโดยธรรมชาติด้วยอานุภาพแห่งความโปรดปรานของท่าน”
मैत्रेय उवाच
Educational Q&A
Association with the pure-minded and the grace (prasāda) of the virtuous are themselves sources of uplift (abhyudaya). The verse emphasizes humility and the ethical idea that good outcomes can arise naturally through contact with sanctity and benevolence.
Maitreya addresses a revered figure, expressing that merely meeting and receiving their audience is a great gain. He states that he has reflected on this repeatedly and sees directly that such darśana can bring welfare, attributing the resulting auspiciousness to the other’s grace.