Shloka 10
Dāna-Śreṣṭhatā: On the Superiority of Giving
Maitreya–Vyāsa Exemplum
कीट उवाच शकटस्यास्य महतो घोष॑ं श्रुत्वा भयं मम । आगतं वै महाबुद्धे वन एष हि दारुण:
kīṭa uvāca: śakaṭasyāsya mahato ghoṣaṁ śrutvā bhayaṁ mama | āgataṁ vai mahābuddhe vane eṣa hi dāruṇaḥ ||
แมลงกล่าวว่า “โอ้ท่านผู้มีปัญญายิ่งนัก เมื่อได้ยินเสียงครืนครั่นของเกวียนใหญ่คันนี้ ความกลัวก็เข้าครอบงำข้า สิ่งที่เข้ามาในป่านี้ช่างน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก”
कीट उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how fear arises from perception and sound—especially for the small and vulnerable—and invites ethical reflection on compassion toward weaker beings who experience great terror from the movements of the powerful.
An insect speaks to a wise interlocutor, saying that the loud noise of a large cart has frightened it, and that something dreadful has entered the forest—setting a tone of alarm and vulnerability within the episode.