Shloka 22
Kīṭopākhyāna: Prajā-pālana as Kṣatra-vrata and the Attainment of Brāhmaṇya
नात्मनो<स्ति प्रियतर: पृथिवीमनुसृत्य ह । तस्मात् प्राणिषु सर्वेषु दयावानात्मवान् भवेत्
bhīṣma uvāca | nātmano 'sti priyataraḥ pṛthivīm anusṛtya ha | tasmāt prāṇiṣu sarveṣu dayāvān ātmavān bhavet ||
ในโลกนี้ ไม่มีสิ่งใดเป็นที่รักยิ่งกว่าตนเอง (อาตมัน) ฉะนั้นพึงมีเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งปวง และดำรงตนด้วยความสำรวม—ถือผู้อื่นเสมือนอาตมันของตน
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Since everyone values their own self above all, one should extend that same concern to all beings—cultivating compassion (dayā) and self-mastery (ātmavat), treating others as oneself.
In the Anuśāsana Parva, Bhishma instructs Yudhiṣṭhira on dharma. Here he grounds ethical conduct in a universal psychological truth—self-love—and derives from it the duty of compassion toward all living creatures.