Shloka 40
Bhaṅgāśvanopākhyāna — On comparative affection in strī–puruṣa union (भङ्गाश्वनोपाख्यानम्)
इन्द्रद्ध्रिन यजता मामनाहूय घिष्ठितम् । इन्द्रोडहमस्मि दुर्बुद्धे वैरं ते पातितं मया
indraddhriṇa yajatā māṁ anāhūya gṛhītam | indro ’ham asmi durbuddhe vairaṁ te pātitaṁ mayā ||
ภีษมะกล่าวว่า อินทราตรัสว่า “เจ้าได้ประกอบยัญพิธีอันเกี่ยวเนื่องกับอินทรา แต่กลับทำให้สำเร็จโดยมิได้อัญเชิญเราเลย โอ สตรีผู้หลงผิด! เรานี่แหละคืออินทรา และเรานี่เองที่ลงทัณฑ์ตอบโต้ความเป็นศัตรูของเจ้า”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical idea that hostility (vaira) invites consequences: even when one performs a sacred rite, motives and relationships—such as enmity and exclusion—can lead to retributive outcomes, framed here as divine agency.
Bhishma reports a speech in which a figure identifies himself as Indra and confronts a woman who completed an Indra-related sacrifice without properly invoking him, declaring that he has exacted vengeance for the enmity involved.