Shloka 1013
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
रमते देवकन्याभिर्दिव्याभरणभूषित: । वहाँ अनेक गुणोंसे युक्त श्रेष्ठ विमानपर आरूढ़ हो इच्छानुसार विचरता
ramate devakanyābhir divyābharaṇabhūṣitaḥ | tatra anekaguṇaiḥ yuktaḥ śreṣṭhe vimāne ārūḍhaḥ icchānusāraṃ vicarati, yatra icchati tatra gacchati, apsarobhiḥ pūjitaḥ bhavati | teṣu lokeṣu sa divyābharaṇaiḥ vibhūṣitaḥ san devakanyābhiḥ saha ramaṇam karoti |
เขาประดับด้วยเครื่องอลังการทิพย์ แล้วรื่นรมย์กับธิดาแห่งเทพ ณ ที่นั้นผู้เปี่ยมด้วยคุณความดี ขึ้นสู่วิมานอันประเสริฐ ท่องไปตามปรารถนา—อยากไปแห่งใดก็ไปแห่งนั้น—และได้รับการสักการะจากเหล่าอัปสรา ในโลกเหล่านั้นเขาสุกสว่างด้วยอาภรณ์ทิพย์และเสวยสำราญร่วมกับธิดาแห่งเทพ
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames celestial enjoyment as a consequence of accumulated merit and virtuous qualities: one attains honored status and refined pleasures in higher worlds not by mere desire, but through prior dharmic conduct that bears fruit.
Bhishma describes the posthumous condition of a meritorious person: adorned with divine ornaments, traveling freely in a splendid vimana, honored by apsarases, and enjoying the company of heavenly maidens in celestial realms.