Shloka 33
Tapas-śreṣṭhatā: Anāśana as the Highest Austerity
Bhagīratha–Brahmā Saṃvāda
निष्कैककण्ठमददं योजनायतं तद्विस्तीर्ण काउ्चनपादपानाम् | वन॑ वृतानां रत्नविभूषितानां न चैव तेषामागतो<5हं फलेन,चार कोस लंबा-चौड़ा एक चम्पाके वृक्षोंका वन, जिसके प्रत्येक वृक्षमें रत्न जड़े हुए थे, वस्त्र लपेटा गया था और कण्ठदेशमें स्वर्णमाला पहनायी गयी थी, मैंने दान किया है; किंतु उस दानके फलसे भी मैं यहाँ नहीं आया हूँ
Bhagīratha uvāca | niṣkaikakaṇṭhamadadaṃ yojanāyataṃ tad vistīrṇaṃ kāñcanapādapānām | vanaṃ vṛtānāṃ ratnavibhūṣitānāṃ na caiva teṣām āgato 'haṃ phalena ||
ภคีรถตรัสว่า “ครั้งหนึ่งเราได้ถวายป่าไม้ที่มีโคนเป็นทอง ยาวและกว้างหนึ่งโยชน์ ต้นไม้แต่ละต้นประดับรัตนะ ห่มผ้า และมีสร้อยทองคล้อง ณ ส่วนคอของลำต้น แต่ถึงกระนั้น แม้ด้วยผลแห่งทานนั้น เราก็มิได้บรรลุสภาพนี้”
भगीरथ उवाच