Shloka 28
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
भीष्म उवाच इत्युक्त: स तदा तेन ब्रह्मास्वार्थ परंतप । हुत्वा रणमुखे प्राणान् गतिमिष्टामवाप ह,भीष्मजी कहते हैं--परंतप! क्षत्रियके ऐसा कहनेपर उस चाण्डालने ब्राह्मणके धनकी रक्षाके लिये युद्धके मुहानेपर अपने प्राणोंकी आहुति दे अभीष्ट गति प्राप्त कर ली
bhīṣma uvāca | ity uktaḥ sa tadā tena brahmārtha-parantapa | hutvā raṇamukhe prāṇān gatim iṣṭām avāpa ha ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ ปรันตปะ ครั้นกษัตริย์กล่าวดังนั้นแล้ว จัณฑาลผู้นั้นเพื่อพิทักษ์ทรัพย์ของพราหมณ์ ได้บูชาชีวิตตน ณ ปากประจัญบาน และบรรลุคติอันประเสริฐดังปรารถนา”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the moral quality of an act in war depends on intention and dharmic purpose: giving one’s life to protect another’s rightful property—especially a Brahmin’s entrusted wealth—is portrayed as a meritorious sacrifice leading to an auspicious destiny (iṣṭā gati).
After being addressed by a Kshatriya, a Chandala resolves to protect the Brahmin’s wealth; he enters the battle-front and sacrifices his life there, and Bhishma reports that he attains the desired posthumous state.