Shloka 13
ब्रह्मस्वहरण-निषेधः — Prohibition of Appropriating Brahmin Property
Brahmasva
तस्माद्धरेन्न विप्रस्व॑ं कदाचिदपि किंचन । ब्रह्मस्वं रजसा ध्वस्तं भुक्त्वा मां पश्य यादृशम्,ये चैनं क्रीणते तात ये च विक्रीणते जना: । ते तु वैवस्वतं प्राप्य रौरवं यान्ति सर्वश: तात! जो लोग सोमरसको खरीदते हैं और जो लोग उसे बेचते हैं, वे सभी यमलोकमें जाकर रौरव नरकमें पड़ते हैं
tasmād dharen na viprasvaṁ kadācid api kiṁcana | brahmasvaṁ rajasā dhvastaṁ bhuktvā māṁ paśya yādṛśam | ye cainaṁ krīṇate tāta ye ca vikrīṇate janāḥ | te tu vaivasvataṁ prāpya rauravaṁ yānti sarvaśaḥ ||
เพราะฉะนั้น อย่าได้ลักเอาทรัพย์ของพราหมณ์แม้เพียงน้อยนิดไม่ว่าเมื่อใด ครั้นข้าบริโภคทรัพย์พราหมณ์อันถูกธุลีแห่งกิเลส (รชัส) ทำให้มัวหมอง จงดูเถิดว่าข้าเป็นเช่นไร และแน่ะลูกเอ๋ย ผู้ใดซื้อโสมและผู้ใดขายโสม—ทั้งหมดนั้นเมื่อไปถึงไววัสวตะ (ยม) แล้ว ย่อมตกสู่นรกเรารวะโดยทั่วกัน
चाण्डाल उवाच
Educational Q&A
The verse warns that appropriating or consuming brahmasva (property belonging to or sanctified for brāhmaṇas) is a grave adharma, driven by rajas, and leads to severe post-mortem punishment; even those who participate indirectly through buying or selling such tainted goods share the karmic consequence.
A Caṇḍāla speaker points to his own degraded condition as a cautionary example, attributing it to having consumed brahmasva. He then extends the warning to others, stating that both buyers and sellers of the implicated substance (contextually linked in the passage to soma-trade) are judged by Yama and fall into Raurava hell.