Shloka 59
Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
इतो दत्तेन जीवन्ति देवता: पितरस्तथा । ते प्रीता: प्रीणयन्तेनमायुषा यशसा धनै:,क्योंकि देवतालोग सदा गृहस्थ मनुष्योंकी दी हुई बलिको स्वीकार करते और उन्हें आशीर्वाद देते हैं। देवता, पितर, यक्ष, राक्षस, सर्प तथा बाहरसे आये हुए अन्य अतिथि आदि गृहस्थके दिये हुए अन्नसे ही जीविका चलाते हैं और प्रसन्न होकर उस गृहस्थको आयु, यश तथा धनके द्वारा संतुष्ट करते हैं
ito dattena jīvanti devatāḥ pitaras tathā | te prītāḥ prīṇayant enam āyuṣā yaśasā dhanaiḥ ||
ศุกระกล่าวว่า “ด้วยทานที่ให้กันในโลกนี้เอง เทพและปิตฤ (บรรพชน) ก็ดำรงอยู่ได้ ครั้นยินดีด้วยการให้ทานนั้นแล้ว ย่อมยังคฤหัสถ์ให้ชื่นบานด้วยอายุยืน เกียรติยศ และทรัพย์สมบัติ”
शुक्र उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that the householder’s giving—offerings, charity, and hospitality—sustains gods and ancestors, and that such generosity returns as blessings of longevity, reputation, and prosperity. It frames dāna as a pillar of social and cosmic order.
Śukra is instructing about dharma, emphasizing the gṛhastha’s role as a supporter of others through gifts and ritual offerings. He explains a moral reciprocity: beings sustained by one’s giving become pleased and confer well-being upon the giver.