उपदेशदोषप्रसङ्गः (Upadeśa-doṣa-prasaṅgaḥ) — The Risk of Misapplied Counsel
व्रतिभिर्बहुभि: कीर्ण तापसैरुपसेवितम् । ब्राह्मणैश्व महाभागै: सूर्यज्वलनसंनिभै:,बहुत-से व्रतपरायण तपस्वी उस आश्रमका सेवन करते हैं। कितने ही सूर्य और अग्निके समान तेजस्वी महाभाग ब्राह्मण वहाँ भरे रहते हैं
vratibhir bahubhiḥ kīrṇaṃ tāpasair upasevitam | brāhmaṇaiś ca mahābhāgaiḥ sūryajvalanasaṃnibhaiḥ ||
อาศรมนั้นแน่นขนัดด้วยนักบวชผู้เคร่งครัดในพรต และเหล่าตปัสวินก็มาเยือนรับใช้มิได้ขาด อีกทั้งยังเต็มไปด้วยพราหมณ์ผู้ทรงเกียรติ เปล่งรัศมีดุจดวงอาทิตย์และเปลวเพลิงอันลุกโชน
भीष्म उवाच
The verse upholds the ethical ideal that disciplined vows (vrata) and austerity (tapas) generate inner power (tejas) and social-spiritual authority, embodied by ascetics and exemplary Brahmins who sustain dharma through their conduct.
Bhishma describes a hermitage as densely populated and regularly visited by vow-keeping ascetics and eminent Brahmins, portraying the setting as a concentrated center of spiritual practice and luminous virtue.