Shloka 73
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
कर्मदायादवॉल्लोक: कर्मसम्बन्धलक्षण: । कर्माणि चोदयन्तीह यथान्योन्यं तथा वयम्,संसारमें कर्म ही मनुष्योंका पुत्र-पौत्रके समान अनुगमन करनेवाला है। कर्म ही दुःख- सुखके सम्बन्धका सूचक है। इस जगतमें कर्म ही जैसे परस्पर एक-दूसरेको प्रेरित करते हैं, वैसे ही हम भी कर्मोंसे ही प्रेरित हुए हैं
karmadāyādavāl loko karma-sambandha-lakṣaṇaḥ | karmāṇi codayantīha yathānyonyaṃ tathā vayam ||
กาลกล่าวว่า “ในโลกนี้ กรรมคือทายาทของมนุษย์ ดุจบุตรและหลานที่ติดตามสืบต่อ กรรมเป็นเครื่องหมายที่ทำให้รู้ความเกี่ยวเนื่องกับสุขและทุกข์ ในที่นี้การกระทำทั้งหลายผลักดันกันและกันเป็นลำดับ ฉันใด เราทั้งหลายก็ถูกขับเคลื่อนด้วยกรรมฉันนั้น”
काल उवाच
Educational Q&A
Karma is inseparable from a person: it follows like an heir and becomes the defining basis for one’s experience of pleasure and pain. Even cosmic forces such as Time operate in accordance with the chain of actions and their consequences.
Kāla (Time) is speaking, explaining that events in the world are driven by karma. Actions generate further actions, and the speaker emphasizes that even ‘we’ (the powers governing events) are prompted by karma’s causal order.