Shloka 39
यमश्न सोमश्न महर्षयश्न साध्या विश्वे वालखिल्याश्षु सर्वे | एते<पि यस्योद्धिजन्ते प्रभावात् तस्मात् कस्मान्मादृशी नोद्विजेत,यमराज, चन्द्रमा, महर्षिगण, साध्यगण, विश्वेदेव और सम्पूर्ण बालखिल्य ऋषि--ये भी जिनके प्रभावसे उद्विग्न रहते हैं, उन विश्वामित्र मुनिसे मेरी-जैसी स्त्री कैसे नहीं डरेगी?
yamaś ca somaś ca maharṣayaś ca sādhya viśve vālakilyāś ca sarve | ete 'pi yasya udvijante prabhāvāt tasmāt kasmān mādṛśī nodvijet ||
กัณวะกล่าวว่า “ยมะและโสมะ เหล่ามหาฤๅษี หมู่สาธยะ เหล่าวิศเวเทวะ และบรรดาฤๅษีวาลขิลยะทั้งปวง—แม้ท่านเหล่านี้ยังหวั่นไหวด้วยอานุภาพของผู้นั้น แล้วสตรีเช่นเราจะไม่หวาดเกรงท่านวิศวามิตรได้อย่างไร?”
कण्व उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary spiritual power (tapas and prabhāva) can inspire fear even among exalted beings; it frames fear as a natural response to overwhelming potency and warns that such power must be approached with humility and caution.
Kaṇva speaks to justify her apprehension: she says that even divine and sage communities are unsettled by Viśvāmitra’s formidable influence, so it is only reasonable that she, a woman of lesser strength, would be afraid.