Shloka 56
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
कुक्षिस्तु राजन् विख्यातो दानवानां महाबल: । पार्वतीय इति ख्यात: काउज्चनाचलसंनिभ:
kukṣis tu rājan vikhyāto dānavānāṁ mahābalaḥ | pārvatīya iti khyātaḥ kauñcanācalasaṁnibhaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ในหมู่ทานวะมีผู้ครองแผ่นดินผู้มีกำลังยิ่ง นามว่า ‘กุกษิ’ เป็นที่เลื่องลือ ต่อมาท่านเป็นที่รู้จักว่า ‘ปารวตียะ’ สูงใหญ่และรุ่งเรืองดุจภูเขาทอง”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how extraordinary strength and renown shape legacy: a powerful figure becomes remembered by an epithet (Pārvatīya) that captures his imposing, mountain-like stature—suggesting that deeds and qualities crystallize into enduring identity.
Vaiśampāyana continues a genealogical/mythic account, describing a famed Danava ruler named Kukṣi who came to be known as Pārvatīya, compared in grandeur to a golden mountain.